کودکانی که مورد آزار و اذیت قرار می‌گیرند از شکایت کردن و بیان آن، می‌ترسند. آنها از این می‌ترسند که مورد سرزنش قرار بگیرند و یا این که بزرگترها، حرفهایشان را باور نکنند. والدین اغلب نشانه‌های کودک آزاری را نمی‌شناسند زیرا نمی‌خواهند با واقعیت روبه‌رو شوند.

کودکانی که آزرده شده‌اند، باید هر چه سریع‌تر تحت درمان و پشتیبانی خاص قرار گیرند. هر قدر آزار کودکان طولانی‌تر باشد، احتمال بهبود کامل آنها کمتر خواهد بود.مراقب تغییرات جسمی و یا رفتاری کودک باشید، هر چند توضیحی در مورد آن ندهند.

بعضی از نشانه‌ها و تغییرات در کودکان آزار دیده

نشانه‌های آزار جسمی:

هر گونه جراحت (کوفتگی و کبودی پوست، سوختگی، شکستگی، هر گونه جراحت مربوط به سر و شکم) که کودک در مورد آن توضیحی نمی‌دهد.

بعضی از نشانه‌های آزار جنسی:

رفتارهای ناشی از ترس (کابوس، افسردگی، ترس‌های غیرمعمول، تلاش برای فرار کردن) دردهای شکمی، شب ادراری، خونریزی.

نشانه‌های آزار عاطفی:

تغییر ناگهانی در سطح اعتماد به نفس، معده درد و یا سردرد‌هایی بدون علت مشخص پزشکی، ترس‌های غیرنرمال، افزایش کابوس‌ها و تلاش برای فرار.

نشانه‌های بی‌توجهی عاطفی و غفلت از کودکان:

به دست آوردن وزن به صورت بسیار ناموفق به خصوص در نوزادان، اشتهای سیری ناپذیر برای رفتارهای محبت‌آمیز٫

انواع آسیب های اجتماعی، مانند اعتیاد، فحشا، بزه کاری و… در طبقات پایین اجتماعی و اقتصادی بسیار بیش تر از طبقات متوسط و بالاست. کودک آزاری نیز از این قاعده مستثنی نیست،

 اما نوع آزار در طبقات مختلف متفاوت است. در طبقات پایین، آزارهای جسمی و جنسی، و در طبقات بالا غفلت و بی توجهی شیوع بیش تری دارد. در طبقات مرفه بعضی مواقع پدر و مادر معمولاً به دنبال کار و مسائل مربوط به خودشان هستند و به شکل مناسبی به فرزندان توجه نمی کنند. گاه کودکان این طبقه خیلی رها هستند و با حداقل نظارت والدین بزرگ می شوند.

Comments are closed.